กล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน เป็นสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตในประเทศที่พัฒนาแล้ว โดยมีความชุกของผู้คนกว่า 3 ล้านคนทั่วโลก โดยมีผู้เสียชีวิตมากกว่า 1 ล้านคนในสหรัฐอเมริกาทุกปี กิจกรรมนี้จะทบทวนการนำเสนอ การประเมิน และการจัดการผู้ป่วยที่มีกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน และเน้นย้ำถึงบทบาทของทีมผู้เชี่ยวชาญในการดูแลผู้ป่วยเหล่านี้

กล้ามเนื้อหัวใจเสียหายอย่างถาวรเนื่องจากขาดออกซิเจน MI อาจนำไปสู่ความบกพร่องในการทำงานของ diastolic และ systolic และทำให้ผู้ป่วยมีแนวโน้มที่จะเต้นผิดปกติ นอกจากนี้ MI สามารถนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนร้ายแรงได้หลายอย่าง กุญแจสำคัญคือการเติมเต็มหัวใจและฟื้นฟูการไหลเวียนของเลือด ยิ่งการรักษาเร็ว (น้อยกว่า 6 ชั่วโมงหลังจากเริ่มมีอาการ) การพยากรณ์โรคก็จะยิ่งดีขึ้น

สาเหตุของกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันคือการไหลเวียนของเลือดในหลอดเลือดหัวใจลดลง ปริมาณออกซิเจนที่มีอยู่ไม่สามารถตอบสนองความต้องการออกซิเจนได้ส่งผลให้หัวใจขาดเลือด การไหลเวียนของเลือดในหลอดเลือดหัวใจลดลงมีหลายปัจจัย เนื้อเยื่อหลอดเลือดตีบแบบคลาสสิกและนำไปสู่การเกิดลิ่มเลือดอุดตัน ส่งผลให้การไหลเวียนของเลือดในหลอดเลือดหัวใจลดลงอย่างเฉียบพลัน สาเหตุอื่นๆ ของการขาดออกซิเจน/กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด ได้แก่ หลอดเลือดหัวใจตีบตัน ซึ่งคิดเป็น 2.9% ของผู้ป่วย ภาวะขาดเลือดที่เกิดจากโคเคน การผ่าหลอดเลือดหัวใจ และหลอดเลือดหัวใจตีบ

อัมพาต โรคที่ควรรู้ อ่านต่อได้ที่นี่

กล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ความเสี่ยงและการรักษา

ปัจจัยเสี่ยงที่ปรับเปลี่ยนได้ สูบบุหรี่ ภาวะไขมันในเลือดสูง โรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูง โรคอ้วน การใช้ชีวิตอยู่ประจำ สุขอนามัยช่องปากไม่ดี การปรากฏตัวของโรคหลอดเลือดส่วนปลาย ระดับโฮโมซิสเทอีนที่เพิ่มขึ้น ประวัติและการตรวจร่างกายมักไม่สอดคล้องกันในการประเมินภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน 

ประวัติควรเน้นที่การเริ่มมีอาการ คุณภาพ และอาการที่เกี่ยวข้อง การศึกษาล่าสุดพบว่า diaphoresis และอาการปวดแขนทวิภาคีส่วนใหญ่มักเกี่ยวข้องกับกล้ามเนื้อหัวใจตายในผู้ชาย อาการที่เกี่ยวข้อง ได้แก่  มึนหัว ความวิตกกังวล ไอ อาการสำลัก ไดอะโฟเรซิส หายใจดังเสียงฮืด ๆ อัตราการเต้นของหัวใจไม่สม่ำเสมอ

ผู้ป่วยทุกรายที่มี STEMI และ NSTEMI ต้องเคี้ยวแอสไพริน 160 มก. ถึง 325 มก. ทันที นอกจากนี้ ผู้ป่วยควรได้รับการฉีดเข้าเส้นเลือดดำและให้ออกซิเจนเสริมหากความอิ่มตัวของออกซิเจนน้อยกว่า 91% อาจใช้ฝิ่นเพื่อควบคุมความเจ็บปวดนอกเหนือจากไนโตรกลีเซอรีนใต้ลิ้น หากความดันโลหิตเพียงพอ 

การรักษา STEMI รวมถึงการกลับเป็นซ้ำทันที การตั้งค่ามีไว้สำหรับการแทรกแซงหลอดเลือดหัวใจ (PCI) ที่เกิดขึ้นทันที ก่อนทำ PCI ผู้ป่วยควรได้รับยาต้านเกล็ดเลือดคู่ รวมถึงการให้ heparin infusion ทางหลอดเลือดดำและตัวรับ adenosine diphosphate inhibitor receptor (ตัวยับยั้ง P2Y2)

ซึ่งส่วนใหญ่เป็นยา ticagrelor นอกจากนี้ อาจให้ glycoprotein IIb/IIIa inhibitor หรือ direct thrombin inhibitor ในเวลาที่มีการแทรกแซงทางผิวหนัง หากไม่มีการแทรกแซงทางผิวหนังภายใน 90 นาทีของการวินิจฉัย STEMI ควรพยายามให้เลือดกลับคืนด้วยยาละลายลิ่มเลือดทางหลอดเลือดดำ

ภาวะขาดเลือดขาดเลือดหรือขาดเลือดขาดเลือดที่มีความไม่แน่นอนทางโลหิตวิทยาหรือทางไฟฟ้า ควรทำ PCI ในทันทีก่อนจำหน่ายยารักษาผู้ป่วยฉุกเฉินแบบเฉียบพลัน ผู้ป่วยอาจได้รับแอสไพริน สแตตินขนาดสูง ตัวบล็อกเบต้า และ/หรือสารยับยั้ง ACE เป็นประจำ หากพิจารณา PCI ควรทำภายใน 12 ชั่วโมง หากพิจารณาการรักษาด้วยการละลายลิ่มเลือด ควรทำภายใน 120 นาที แนะนำให้ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดทางหลอดเลือดนอกเหนือจากการรักษาด้วยยาต้านเกล็ดเลือดสำหรับผู้ป่วยทุกราย

กล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันยังคงมีอัตราการเสียชีวิตสูงเมื่อออกจากโรงพยาบาล ข้อมูลระบุว่าผู้ป่วยอย่างน้อยหนึ่งในสามเสียชีวิตก่อนมาโรงพยาบาล และอีก 40%-50% เสียชีวิตเมื่อมาถึง ผู้ป่วยอีก 5% -10% จะเสียชีวิตภายใน 12 เดือนแรกหลังจากเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตาย การกลับเข้ามาใหม่เป็นเรื่องปกติในประมาณ 50% ของผู้ป่วยภายใน 12 เดือนแรกหลังจาก MI เริ่มต้น 

การพยากรณ์โรคโดยรวมขึ้นอยู่กับส่วนของการขับออก อายุ และโรคร่วมอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ผู้ที่ไม่ได้รับการปรับหลอดเลือดใหม่จะมีผลลัพธ์ที่แย่กว่าเมื่อเปรียบเทียบกับผู้ป่วยที่ได้รับการปรับหลอดเลือดใหม่ การพยากรณ์โรคที่ดีที่สุดคือในผู้ป่วยที่มีการกลับคืนสู่สภาพเดิมในระยะแรกและประสบความสำเร็จ และรักษาการทำงานของหัวใจห้องล่างซ้ายไว้

0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0

Credit  จีคลับ

0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0